جمع آورى كردم تا تو را أدب نمايم در حالي كه تو رو به زندگى آورده‌اى وتازه با روزگار روبرو شده‌اى ، داراى نيّتى پاك وروانى پاكيزه هستى ، به تعليم كتاب خدا وتأويل آن وراه وروشهاى اسلام واحكام حلال وحرام آن برايت آغاز مىكنم ، واز آموزش قرآن براي تو به چيز ديگرى عدول نمىكنم ، سپس ترسيدم آن چيزهايى كه مردم از روى هوا وهوس وأفكار خود در آنها اختلاف دارند همان طور كه براي آنها اشتباه پيش آمده بر تو اشتباه بشود ، استوار نمودن آنها - با اين كه ميل نداشتم بر تو يادآورى كنم - برايم نيكوتر است از واگذاشتن در كارى كه از هلاكت وتباهى تو در آن كار ، أيمن وآسوده خاطر نيستم ، واميدوارم خداوند تو را موفّق به رستگارى فرمايد وبه آرمانت رهنمون سازد ، از اين رو تو را بدين وصيّت سفارش مىكنم . وبدان اى پسرك من ، بهترين چيزى را كه تو از وصيّت من فرا مىگيرى ، پرهيزگارى وترس از خداست ، وبسنده كردن بر آنچه خداوند به تو واجب گردانيده است ، ورفتن بر آن راهى كه پيشينيان از پدران وخويشاوندان صالح تو بر آن راه رفته‌اند . زيرا ايشان تأمّل در وضع خود را ترك نكردند ، همان طور كه تو در انديشهء خود هستى ، وچنان كه تو مىانديشى آنان نيز در انديشه بودند ، پس همين انديشه آنها را به فرا گرفتن شناخته‌هاى خود وخوددارى از آنچه به ايشان مربوط نبوده است وأدار كرد ، حال اگر نفس تو وضعي را كه خويشاوندانت بر آن وضع گذشتند پذيرا نيست ، بىآنكه آگاه باشى چنان كه آنان آگاهى داشتند ، بايد در جستجوى آگاهى وتحصيل دانش وبينش باشى نه آنكه در مسائل شبهه‌ناك بيفتى ودر دشمنيها وخصومتها گرفتار شوى ، وقبل از توجّه وتفكّر در آن ابتدأ از خداى خود كمك بخواه وبراي نيكفرجامى خويش به أو روى آور وهر بدى را كه تو را در شك وشبهه اندازد ويا به ضلالت وگمراهى بكشاند ، ترك كن . پس هر گاه باور كردى كه قلبت پاك ووارسته وخاشع وانديشه‌ات كامل شده وخاطر جمع شده‌اى وهمهء كوششت يكسو شده است ، دقت كن وبينديش در آنچه برايت بيان كردم وتوضيح دادم واگر تو آنچه دوست مىدارى از آسايش خاطر وفكر راحت برايت فرآهم نيامد بدان ، تو همچون شترى كه فقط پيش روى خود را ببيند در اشتباه